ولیک چون وی شاهی بگو که کی زادی

حرام باشد یاد کسی به هر دو جهان

از آن گهی که تو اندر ضمیر و دل یادی

اگر چه طینت تبریز بس شهان زادی

کفیل قافیه عمر سایه اش بادا

ففی الحقیقه منه الدلیل و الحادی