دل خراب چو منظرگه اله بود

دل خراب که آن را کهی بنشماری

مدار خوار دلی را اگر چه خوار بود

که بس عزیر عزیزست دل در آن خواری

زهی سعادت جانی که کرد معماری

عمارت دل بیچاره دو صدپاره

ز حج و عمره به آید به حضرت باری