بدان نشان که به هر شب چو ماه می تابی

فرست باده جان را به رسم دلداری

بدان نشان که مرا بی نشان همی داری

ز ابر دل قطرات حیات می باری

چه قطره هاست که از حرف عشق می بارد

ز گل گلی بفزاید ز خار هم خاری