بی توم پروانی، جای تو پیدا نی

ای قمر سیمایم، تو کرا می پایی؟

وقت بخشش جانا، کانی و دریایی

وقت گفتن مانا، که شکر می خایی

در پی تو دلها، خیره و هر جایی

هوش را برباید، عمر را افزاید

چشم را بگشاید، هرچه تو فرمایی