آن بود که مانم، تا تو ندهیش گنجایی

اندران مجلسها، که تو باشی شاها

جان نگنجد، تا تو ندهیش گنجایی

تلختر جام ای جان، صعبتر دام ای جان

تلختر جام ای جان، صعبتر دام ای جان

آن بود که مانم، بی تو در تنهایی

خوشترین مقصودی، با نوا ترسودی