دل و جان غلامت چو رسد سلامت

تو چنین نبودی تو چنین چرایی

چه کنی خصومت چو از آن مایی

تو دو صد چنین را صنما سزایی

تو قمرعذاری تو دل بهاری

تو ملک نژادی تو ملک لقایی