مراگر پذیری تو با پیر سر

پرستندگانند با گوشوار

تو بی کام دل هیچ دم بر مزن

ترا بنده باشد همی مرد و زن

ز بهر پرستش ببندم کمر

برفتند هر دو به شادی به هم

سخن یاد کردند بر بیش و کم