که خرف نگردد ز چنین دغایی

بفزا دغا را بفریب ما را

بر توست عالم همه روستایی

سر ما شکستی سر خود ببستی

به پلاس عوران به عصای کوران

چه طمع ببستی ز چه می ربایی

به طمع چنانی به عطا جهانی