عجب از تو خیره به عجب نمایی

به پلاس عوران به عصای کوران

چه طمع ببستی ز چه می ربایی

به طمع چنانی به عطا جهانی

خمش ای صفورا بگذار او را

تو ز خویشتن گو که چه کیمیایی

نه به اختیاری همه اضطراری