دانی که بر گل تو بلبل چه ناله کند

در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

در قهر اگر بروی که را ز بن بکنی

املی الهوی اسقا یوم النوی بدنی

عقل از تو تازه بود جان از تو زنده بود

تو عقل عقل منی تو جان جان منی