مکن سجده آن را که تو جان آنی

ایا همنشینا جز این چشم بینا

دو صد چشم دیگر تو داری نهانی

اگر مرد دینی بسی نقش بینی

گره را تو بگشا ایا شمس تبریز

گره از گمانست و تو صد عیانی