که هر چیز را که بجویی تو آنی

به نو نو هلالی به نو نو خیالی

رسد تا نماند حقیقت نهانی

گدارو مباش و مزن هر دری را

دلا خیمه خود بر این آسمان زن

مگو که نتانم بلی می توانی

مددهای جانت همه ز آسمانست