در آفاق گردون زمانی پریدی

وفا زو چه جویی ببین بی وفایی

بدن را قفس دان و جان مرغ پران

قفس حاضر آمد تو جانا کجایی

گذشتی بدان شه که او را سزایی

جهان چون تو مرغی ندید و نبیند

که هم فوق بامی و هم در سرایی