اگر بر دل ما دو صد قفل باشد

تو صحرای سبزی و جان ها چرایی

از این ها گذشتم مبر سایه از ما

که در باغ دولت گل و سرو مایی

کلیدی فرستی و در را گشایی

درآ در دل ما که روشن چراغی

درآ در دو دیده که خوش توتیایی