من از زخم عشقش چو چنگی شدستم

تو را کی گذارد که سر را بخاری

کجا کار ماند تو را در دو عالم

چو از عشق خوردی یکی جام کاری

تهی نیست در من بجز بانگ و زاری

ز چنگی تو ای چنگ تا چند نالی

نه کت می نوازد نه اندر کناری