تهی نیست در من بجز بانگ و زاری

کجا کار ماند تو را در دو عالم

چو از عشق خوردی یکی جام کاری

من از زخم عشقش چو چنگی شدستم

ز چنگی تو ای چنگ تا چند نالی

نه کت می نوازد نه اندر کناری

تو خواهی که پوشی بدین ناله خود را