تو عذرا چرایی اگر وامقی؟!

ز فکرت دل و جان گر آرام داشت

چرا رفت در سکر و در موسقی؟!

تو تنها چرایی اگر خوش خویی؟!

جعل وش ز گل خویشتن در کشی

همان چرک می کش، بدان لایقی

همه خارکس دان، اگر پادشاست