که برتر از این گنبد اعظمی

چرا می نگیری نخستین قدح

چپ و راست بنما که از کی کمی

ز جام فلک پاک و صافیتری

بنوش ای ندیمی که هم خرقه ای

بجوش ای شرابی که خوش مرهمی

چو موسی عمران توی عمر جان