به تو نالم تو گوییم که تو را دور کرده ام

همه خشک اند مغزها چو نبخشی تو روغنی

اگرم شاه و بی توام چه دروغست ما و من

و گرم خاک و با توام چه لطیفست آن منی

که ببینم در این هوا که تو ذره چه می کنی

به یکی ذره آفتاب چرا مشورت کند

تو بکش هم تو زنده کن مکن ای دوست کردنی