عوض باده نکته می گویی

که رود روز ما به هشیاری

گر بریزی تو نقل ها در پیش

عقل ها را ز پیش برداری

تا بری وقت ما به طراری

درد دل را اگر نمی بینی

بشنو از چنگ ناله و زاری