که تو کار مرا سرانجامی

ماهی تشنه چون بود بی آب

ای که جان را تو دانه و دامی

سبب این تحیت آن بودست

حاصل خدمت از شکرریزت

دارد اومید شربت آشامی

ز آن کرم ها که کرده ای با خلق