در سفر ای شاه سبک روح من

ای که بهار دل افسرده ای

آتش در ملک سلیمان زدی

ای که تو موری بنیازرده ای

زیر قدم چشم و دل اسپرده ای

دارد خوبی و کشی بی شمار

روی کسی کش بک اشمرده ای