گفتم: « قیمت کنش ای جوهری

چونک ترا در دو جهان خانه نیست

هر نفسی رخت کجا می بری؟

نقد ترا بردم من پیش عقل

صیر فی نقد معانی توی

سرمه کش دیده هر ناظری »

گفت: « چه دانم ببرش پیش عشق