چون ز قضا دعوت و فرمان رسید

که: « ز وطن خویش چرا می روی؟ »

نی غلطم، عاریه بود این وطن

سوی وطنگاه بقا می روی

در پی سرهنگ قضا می روی

یا که ز جنات نسیمی رسید

در پی رضوان رضا می روی