ورنه چو گربه تو در انبان شوی

گر تو ز خورشید حمل سر کشی

بفسری و برف زمستان شوی

روی به جنگ آر و به صف شیروار

کم خور ازین پاچه گاو، ای ملک

سیر چریدی، خر شیطان شوی

کافر نفست چو زبون تو شد