تا ز عنایت گل خندان شوی

کافر نفست چو زبون تو شد

گر همه کفری همه ایمان شوی

روی مکن ترش ز تلخی یار

دست و دهان را چو بشویی ز حرص

صاحب و همکاسه سلطان شوی

ای دل، یک لحظه تو دیوانه