کرد در افلاک اثر آشتی

جذبه او داد عدم را وجود

کرده بدان پیه نظر آشتی

شاه مرا میل چو در آشتیست

گشت فلک دایه این خاکدان

ثور و اسد آمد در آشتی

صلح درآ، این قدر آخر بدانک