آن دمیی باش اگر محرمی

آدمیی، آدمیی، آدمی

بسته دمی، زانک نه آن دمی

آدمیی را همه در خود بسوز

کم زد آن ماه نو و بدر شد

تا نزنی کم، نرهی از کمی

می برمی از بد و نیک کسان؟!