نیست جهان را ز خزان خرمی

می برمی از بد و نیک کسان؟!

آن همه در تست، ز خود می رمی

حرص خزانست و قناعت بهار

مغز بری در غم؟! نغزی ببر

بر اسد و پیل زن ار رستمی

همچو ملک جانب گردون بپر