چو طوفان بر سرم بارد، غم و سودا ز بالایی

اخلائی! اخلائی! صفونی عند مولایی

و قولوا ان ادوایی قد استولت لافنایی

اخلایی اخلایی، مرا جانیست سودایی

و قولوا: « ایها المولی، الا یا نظرهالدنیا

فجدلی نظره احیا، اذا ما شت ابقایی

اخلایی اخلایی،بشویید از دل من دست