هله در گلشن جان رو، چو مریدی و مرادی

نه که بر کعبه اعظم دورانست و طوافی؟

دورانی و طوافی لک، یا اهل ودادی

فتح العشق رواقا فاجیبوه سباقا

لتری فیه خمورا، و نشاطا و سرورا

که چنان عیش ندیدی تو از آن روز که زادی

انا قصرت کلامی، فتفضل بتمامی