یا منیه الفاد، دار ولا تمار

وقتت خوش ای حبیبی، بشنو بحق یاری

ارحم حنین قلبی لا تسع فی ضراری

دل را مکن چو خاره، مگزین ز ما کناره

ساقی خاص روحی، در ده می صبوحی

اللیل قد تولی و البدر فی التواری

ای برده هوش ما را، یار آر دوش ما را