زیرا کمال آمد، دیگر نماند خامی

ز اندیشه شو پیاده، تا بر خوری ز باده

من راوق قدیم، مستکمل القوام

مستفعلن فعولن، آتش مکن مجوشان

می گو تو هرچه خواهی، فرمان روا و شاهی

سلمت یا عزیزی، یا صاحب السلام

باده چو با خیزان، چون پشه غم گریزان