توی قهر و لطفش، بیا تا چه داری

گهی پرده سوزی، گهی پرده داری

تو سر خزانی، تو جان بهاری

خزان و بهار از تو شد تلخ و شیرین

بهاران بیاید، ببخشی سعادت

خزان چون بیاید، سعادت بکاری

ز گلها که روید بهارت ز دلها