بکیت علی حبی الزائل

به صورت فریبی مرا روز و شب

ز جان برنخیزی که بس کاهلی

و لوزلتم، ثم لم ابککم

منم مرغ آبی، توی مرغ خاک

ازین منزلم من، تو زان منزلی

اینکر خدی دموعی و قد