یا سوی جانان می روی باری خرامان می روی

ای رونق باغ و چمن ای ساقی سرو و سمن

شیرین شدست از تو دهن ترجیع خواهم گفت من

تنها به سیران می روی یا پیش مستان می روی

در پیش چوگان قدرگویی شدم بی پا و سر

برگیر و با خویشم ببر گر سوی میدان می روی

از شمس تنگ آید ترا مه تیره رنگ آید ترا