ای قبله اندیشها شیر خدا در بیشها

ای شاد آن قومی که تو در کوی ایشان می روی

تو سر به سر جانی مگر یا خضر دورانی مگر

یا آب حیوانی مگر کز خلق پنهان می روی

ای رهنمای پیشها چون عقل در جان می روی

گه جام هش را می برد پرده حیا برمی درد

گه روح را گوید خرد: چون سوی هجران می روی