تا تو نیابی عاقلی در حلقه آدم کده

سوگند خوردست آن صنم کین باده را گردان کنم

یک عقل نگذارم بمی در والد و در والده

زین باده شان افسون کنم تا جمله را مجنون کنم

لیلی ما ساقی جان مجنون او شخص جهان

جز لیلی و مجنون بود پژمرده و بی فایده

از دسا ما یا می برد یا رخت در لاشی برد