از عشق ما جان کی برد گر مصطبه گر معبده

لیلی ما ساقی جان مجنون او شخص جهان

جز لیلی و مجنون بود پژمرده و بی فایده

از دسا ما یا می برد یا رخت در لاشی برد

گر من نبینم مستیت آتش زنم در هستیت

باده ت دهم مستت کنم با گیر و دار و عربده

بگذشت دور عاقلان آمد قران ساقیان