بنگر سوی حلوایی تا کی طلبی حلوا

ماه رمضان آمد ای یار قمر سیما

بربند سر سفره بگشای ره بالا

ای یاوه هر جایی وقتست که بازآیی

یک دیدن حلوایی زانسان کندت شیرین

که شهد ترا گوید: « خاک توم ای مولا »

مرغت ز خور و هیضه مانده ست در این بیضه