مصرع نخست · شماره 37تا سفره و نان بینی کی جان و جهان بینیشاعرمولویاثردومقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34گردون کشدی ما را بر دیده و بر گردن#35آن گنده بغل ما را سر زیر بغل دارد#36کینه بکشیم آخر زان کوردل کودن#37تا سفره و نان بینی کی جان و جهان بینیانتخابشده38رو جان و جهان را جو ای جان و جهان من#39اینها همه رفت ای جان بنگر سوی محتاجان#40بی برگ شدیم آخر چون گل زدی و بهمن#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «دوم» است.سطر پیشینکینه بکشیم آخر زان کوردل کودن→سطر بعدیرو جان و جهان را جو ای جان و جهان من←