آن دل که ترا دارد هست از دو جهان افزون

جز گلبن اخضر را ره نیست درین مرعش

شرحی که بگفت این را آن خسرو بی همتا

چون گویی و چون جویی لا یکتب و لا ینقش

هم لیلی و هم مجنون باشند ازو مجنون