تا ببینم روی تو بدتر شوم پیچان شوم

ای خداوند شمس دین ناگاه بخرام از سوی

کین دلم در خواب می بیند چنان ناگاه را

گشته من زیر و زبر از صرصر هجران تو

درنگر اندر رخ من تا ببینی خویش را

درنگر رخسار این دیوانه بی خویش را

عشق من خالی و باقی را به زیر خاک کرد