عشق را در ملکوت دو جهان توقیعست

بی وفا را کند این عشق همه کان وفا

آن صفت کش طلبی سر به تکبر بکشد

عشق آرد بدمی در طلب و طال بقا

شرح آن می نکنم زانک گه ترجیعست

آدمی جوید پیوسته کش و پر هنری

عشق آید دهدش مستی و زیر و زبری