دامن پر از زر آید کدیه کند گدایی

هر کان طرف شتابد ماهت برو بتابد

هم ملک غیب یابد هم عقل مرتضایی

او را کسی چه گوید کو مستمند جوید

هین شاخ و بیخ این را نوعی دگر بیان کن

این بحر بی نشان را مینا کن نشان کن

گم می شود دل من چون شرح یار گویم