ناگه نماز شام یکی صبح بردمید

هم اصل نوبهاری و هم فصل نوبهار

ترجیع سیومست هلا قصه گوش دار

شب گشته بود و هرکس در خانه می دوید

جانی که جانها همگی سایهای اوست

آن جان بران پرورش جانها رسید

تا خلق را رهاند زین حبس و تنگنا