من مرده چرا باشم؟ چون جان ودلم زندست

من صوفی چرا باشم؟ چون رند خراباتم

من جام چرا نوشم؟ با جام که خرسندست؟

من قطره چرا باشم؟ چون غرق در آن بحرم

تن خفت درین گلخن جان رفت دران گلشن

من بودم و بی جایی، وین نای که نالندست

از خویش حذر کردم، وز دور قمر جستم