بر عرش سفر کردم، شکلی عجبی بستم

تن خفت درین گلخن جان رفت دران گلشن

من بودم و بی جایی، وین نای که نالندست

از خویش حذر کردم، وز دور قمر جستم

بازآمدم از سلطان با طبل و علم، فرمان

سرمست و غزل گویان، اسرار ازل جویان

باز این دل دیوانه زنجیر همی برد