رهاند مر ترا در ره، ز هر شریر و شریره

رهست از عقرب اعشی، بسوی عقرب گردون

ولی مکه کسی بیند، که نبود بسته خیره

امیر حاج عشق آمد، رسول کعبه دولت

چه با برگم از آن خرما، که مریم چشم روشن شد

کزان خرمان شدم پر دل ندارم عشق انجیره

جهان پیر برنا شد، ز عشق این جوانبختان