فلک هفت و زمین هفتست و اعضا هفت چون هفته

مجو لفظ درست از ما، دل اشکسته جو اینجا

چو هر لفظش ادیب آمد، ادیبی تا شود طیره

بگو ترجیع هفتم را که تا کامل شود گفته

بیا ای موسیی کز کف عصا سازی تو افعی را

به فرعونان خود بنما کرامتهای موسی را

به یکدم ای بهار جان، کنی سرسبز عالم را